Maandelijks archief: december 2014

VANGNET, VERBINDING, VLIEGWIEL

draaimolen Op 12 december jl besprak de Groninger Gemeenteraad het Actieplan tegen de Armoede, zoals op papier gesteld door het College bestaande uit VVD, D’66. PvdA en GroenLinks. Dat de kritische kanttekeningen vooral moesten komen van de SP (Rosita van Gijlswijk) en de insprekers Beate de Ruiter (FNV Lokaal) en Hans Alderkamp (Cliëntenraad Sociale Dienst Groningen)mag dan ook geen verrassing heten.

Perspectief, zo wordt de poëtischer benaming van vangnet, verbinding en vliegwiel nog eens kernachtig samengevat.

Bij bestrijding van armoede moet de nadruk gaan liggen op het scheppen van perspectief op werk. En daarmee wordt 60% van het budget voor armoede (1,7 miljoen) gereserveerd voor het betrekken van maatschappij en bedrijfsleven bij de problematiek en oplossing van de groeiende armoede, ofwel op de onderdelen verbinding en vliegwiel.

De resterende 40% (1,1 miljoen) komt ten goede aan de Stadjerspas, de Witgoedregeling en bijdragen aan Tegemoetkoming chronisch zieken. (Tezamen het vangnet genoemd).
Voor zover de intenties.

De insprekers van FNV Lokaal en de Cliëntenraad hadden elk 3 minuten de tijd om hun gedegen kritiek samen te vatten. Nadat ook De SP (Rosita van Gijlswijk) haar bijdrage had gegeven, waren alle zwakke punten in het plan de revue al gepasseerd. Ik vat het betoog van de insprekers en de SP hieronder verkort samen:

• De Stad noemt zichzelf succesvol bij de bestrijding van armoede, maar is daarmee vooral succesvol voor de financiën van de gemeente zelf!
• Als 1 op de 5 kinderen opgroeit in armoede in Groningen, kan dat toch geen succes worden genoemd!
• Er zijn meer aanvragen voor geld uit het potje vangnet, maar de verstrekking is minder.
• De gemeente hanteert een ontmoedigingsbeleid bij de aanvraag van Stadjerspas (digitalisering) en Witgoedregeling.
• Het budget voor armoedebeleid verschuift naar financiering van participatie en daarmee naar de kosten van uitvoering (verbinding en vliegwiel) ipv directe armoedebestrijding (vangnet). Zo gaat er € 125.000 naar crowdfunding (SP : “Crowdfunding hoort toch geld op te leveren en geen geld te kosten?”). Er gaat € 200.000 naar cursussen “ De Kunst van het Rondkomen” (waar dames met een inkomen leren hoe je kunt rondkomen zonder!) en er wordt een award uitgeloofd van € 100.000 voor duurzame ondernemers. ‘t Mag wat kosten, allemaal.
• Met het vliegwiel vliegen de ID banen eruit in de hoop dat er andere banen gecreëerd kunnen worden!
• Werkende armen vallen buiten de boot. Negatieve insinuatie en stigmatisering (ook vanuit de gemeente) zijn mede oorzaak van de groei van de schuldenproblematiek. De gemeente kan meer doen om schulden te voorkomen.
• Onvoldoende gebruik van de Stadjerspas (welke minima heeft nog wel geld voor investering in een sportclub, theater of bioscoopvoorstelling?) moet onderzocht worden.

De bijdrage van de andere gemeenteraadsleden.

Algemeen waren de verwijzing en voortzettingen van de speelse bewoordingen in de nota. Opmerkingen over dynamiek en meebewegen, de opmerking dat armoede vele gezichten kent. D’66 waagde zelfs de uitspraak dat armoede een keuze is. Althans, dat de aanspraak op de Witgoedregeling een keuze is, dat je de vrijheid hebt je niet arm te voelen! Dat zij zelf iemand kende die zich niet arm voelde! Marten Toonder had hier wel raad mee geweten! Vrij algemeen was gelukkig ook de mening dat geld voor het armoedefonds geoormerkt dient te worden en niet mag worden gebruik voor algemene middelen.

Als toetje een staartje venijn van eigen hand:

• Gelukkig gaat de gemeente inzetten op het terugdringen van het energieverbruik van minima. Daarvoor is een potje van € 50.000 gereserveerd. De 17.000 minima in de stad kunnen dus binnenkort weer zo’n fijne energiebox verwachten, gevuld met aluminiumfolie om achter de radiatoren te plakken . Da’s mooi! Subsidies op zonnepanelen, op isolatie en dubbel glas en zelfs op energiezuinige, kekke, autootjes ..da’s toch meer iets voor huiseigenaren en mensen met een fijn inkomen!
• Dat de witgoedregeling terug is naar de aanschaf van energieslurpende tweedehandsjes die nog te goed zijn voor een transport naar Afrika, mag in het kader van de beperking van energiekosten voor de minima een grote lacher worden genoemd. Dat er nog steeds geen onderzoek is gedaan naar de mis match tussen de beschikking en de verdeling van het armoedefonds, is kwalijker.
• Speciaal als award voor de bijdrage van D’66 (armoede is een keuze) stel ik voor de 3de V (van Vliegwiel) te vervangen door D66. Zo ontstaat dan de prachtige samenballing VVD’66 die in 1 oogopslag duidelijk maakt dat het Groninger Bedrijfsleven in samenwerking met het Onderwijs een eind zullen gaan maken aan de oprukkende armoede. Belofte maakt schuld!

Hollis Brown

Advertenties