Maandelijks archief: april 2015

Ontzettend veel boosheid bij de Groningse actie tegen dwangarbeid en sancties

Winderig Uitbuiterplein.
Winderig Uitbuiterplein.

Vanochtend hebben leden van het actiecomité DwangArbeid Nee Groningen (DANG) en Doorbraak actie gevoerd bij het Werkplein in Groningen. Het was de tweede in een reeks van acties en speeches in het kader van de internationale actieweek tegen dwangarbeid en sancties. We hebben veel gesprekken gevoerd met uitkeringsgerechtigden die naar het Werkplein liepen of er net uit kwamen. Stuk voor stuk waren ze boos, en we werden overspoeld met verhalen over sancties en onneembare drempels die worden opgeworpen bij het aanvragen van bijstand.

Het was helaas ontzettend winderig op het open plein. De paal met het straatnaambord “Uitbuiterplein” viel enkele keren om, en de spandoeken waren eigenlijk alleen te gebruiken als vlaggen. De stapel blikken met beleidsmakerstronies erop waaide steeds vanzelf om, zonder dat er een bal aan te pas kwam. Alsof de elementen zélf zich tegen Jetta, Lodewijk, Henk, Jeroen en Mark keren, en we maar hoeven toe te kijken hoe ze onderuit worden gehaald. Maar zo is het helaas niet. We moeten contacten leggen met andere baanlozen en met sympathisanten, en proberen ons met hen te organiseren om het repressieve beleid tegen baanlozen omver te krijgen.

Boodschap aan alle bezoekers.
Boodschap aan alle bezoekers.

Het belangrijkste onderdeel was vanochtend dan ook het flyeren, vooral als aanleiding tot gesprekjes met mensen. We hebben zo’n 40 uitkeringsgerechtigden kort en soms wat langer gesproken. Heel wat mensen kwamen meteen met verhalen over recent opgelopen kortingen op hun bijstandsuitkering. Maar vooral de klacht dat het bijna onmogelijk was om nog met succes een uitkering aan te vragen, lag op vele lippen bestorven. Een man was al twee maanden bezig. Hij moest steeds opnieuw terugkomen omdat er weer iets niet goed zou zijn aan zijn aanvraag. Anderen dachten erover om het maar helemaal op te geven… maar ja, waar ga je dan van leven? Weer een andere man werd net naar buiten ‘begeleid’ door de bewaking, omdat hij in hun ogen iets te boos was geworden over die eeuwige tegenwerking. Een van de actievoersters had zich uitgedost als een draaideur (of was het een graaideur?), om uit te beelden dat je er eigenlijk nooit meer uit komt: uitkering aanvragen, flexwerk, uitkering aanvragen, dwangarbeid, etc, etc.

De graaideur.
De graaideur.

Minachting en angst

Groningen is een arme stad waar weinig werk is. Er zijn veel baanlozen en daarvan zijn er velen erg boos. Dat bleek ook wel uit de opkomst bij de twee bijeenkomsten die we eerder organiseerden, met respectievelijk zeventig en honderd deelnemers. Maar er heerst ook angst om de uitkering te verliezen en schaamte voor de armoede, en daardoor waren er op de actie maar tien mensen afgekomen. Het vereist grote moed om te gaan staan protesteren voor de deur bij degene die je keihard in je bestaanszekerheid kan treffen.

Tafel met onder meer blikken met Dijsselbloems tronie erop.
Tafel met onder meer blikken met Dijsselbloems tronie erop.

Wat een minachting uitkeringsgerechtigden vaak ten deelt valt, en hoe normaal de werknemers van het Werkplein het vinden om naar believen repressief op te treden, bleek ook weer uit de opstelling van een van de bewakers. Die kwam bij aanvang van de actie meteen naar buiten gesneld en zei kortaf: “Die tafel moet weg”. Waarop wij antwoordden dat we de actie hadden aangemeld en dat we een ontvangstbevestiging hadden. “Daar weet ik niets van. En die muziek moet uit”, zei hij, “daar is geen vergunning voor”. Volgens ons moesten versterkte muziek en toespraken gewoon kunnen. Zeker op zo’n open plein, antwoordden we. Niemand heeft er last van. “Die paal moet weg”, zei hij daarop beslist, wijzend op het Uitbuiterplein-bord. “We kunnen kort of lang praten, maar zo zijn de regels!” Ach man, doe niet zo moeilijk, werd hem toegevoegd. Niemand maakte aanstalten om iets te verwijderen. Alles bleef zoals het was.

De bewaker tracht actievoerders de les te lezen.
De bewaker tracht actievoerders de les te lezen.

Daarop eiste hij dat er iemand meeging naar binnen om te praten. Onze woordvoerster ging maar even braaf mee. Een tweede actievoerder die haar wilde steunen, werd resoluut de toegang ontzegd. Binnen weigerde ze haar naam te geven en ondanks alle dreigementen ging ze niet overstag om de actie aan te passen. Ten einde raad besloot de maniak ons maar te “gedogen”, zoals hij het noemde.

Straatkrijt… hoe durven ze!
Straatkrijt… hoe durven ze!

Maar dat sloeg om toen beiden weer buiten kwamen. Tot zijn ontzetting waren we aan het stoepkrijten geslagen. Het leek er even op alsof er bij hem van binnen iets dreigde door te branden. “Je moet nu meekomen, een bezem en een emmer water pakken en die teksten gaan wegschrobben”, zei hij streng. Alsof hij ons even terloops aan de dwangarbeid kon zetten. Het lukte ons echter maar niet om hem serieus te nemen. En gelukkig voor hem kwam kort daarop zijn baas naar buiten. Die stelde hem gerust en nam hem mee naar binnen. We hebben onze repressieve held niet meer gezien. En tenzij hij zelf is gaan schrobben, zullen onze strijdbare leuzen tot aan het einde van de middag, als de door buienradar voorspelde plensregens arriveren, voor alle bezoekers te lezen zijn.

Op vrijdag zijn er nog meer protesten: in Tilburg, Nijmegen, Den Haag en Amsterdam (twee zelfs).

Eric Krebbers

Achtergelaten op de prullenbak. Iederz is het lokale dwangarbeidcentrum en Gijsbertsen de daarvoor verantwoordelijke wethouder.
Achtergelaten op de prullenbak. Iederz is het lokale dwangarbeidcentrum en Gijsbertsen de daarvoor verantwoordelijke wethouder.

Overgenomen van doorbraak.eu

29 april, Groningen: protest tegen dwangarbeid en sancties voor baanlozen

WeekofactionNLk
Nederlandstalige actieposter

Op woensdag 29 april organiseert Dwangarbeid Nee Groningen (DANG) een protest op het Uitbuiterplein voor de ingang van de Sociale Dienst. De actie valt in het kader van de internationale actieweek tegen dwangarbeid en sancties. DANG, waarin ook Doorbraak meedoet, eist voor iedereen bestaanszekerheid en een leefbaar inkomen, en voor elk werk minimaal het minimumloon, een contract, arbeidsrechten en goede arbeidsomstandigheden. Zeer redelijke eisen, die echter voor de meeste politici tegenwoordig veel te ver gaan. Daarom moeten we hen onder druk zetten en die eisen samen afdwingen. Kom ook en doe mee!

 

 

Protest
Woensdag 29 april
Van 11:00 tot 12:30 uur
Uitbuiterplein
(Voorheen Harm Buiterplein)
Groningen
Facebook

Wat wij willen

Als we een uitkering hebben
1. Stop dwangarbeid
2. Weg met de drempels bij het aanvragen van een uitkering
3. Stop de sancties
4. Stop de onmogelijke inlichtingenplicht
5. Hogere uitkeringen
6. Stop de stigmatisering van uitkeringsgerechtigden

Als we arbeid verrichten
7. Vrije arbeidskeuze
8. Een cao-loon of het minimumloon
9. Reguliere arbeidsrechten
10. Goede arbeidsomstandigheden

In het algemeen
11. Bestaanszekerheid voor iedereen
12. Een einde aan de propaganda voor het arbeidsethos

Eric Krebbers

Uitbuiter700
Het nieuwe naambord.

Overgenomen van doorbraak.eu

25 april tot en met 2 mei: Internationale actieweek tegen dwangarbeid en sancties. Doe mee!

Weekofactionk
Actieposter (klik erop voor een grotere versie)

De Britse organisatie Boycott Workfare roept op om van 25 april tot en met 2 mei actie te voeren tegen dwangarbeid en sancties voor uitkeringsgerechtigden. Doorbraak steunt het initiatief en roept op om ook in Nederland de straat op te gaan. In beide landen staan al diverse acties gepland. Doe mee! Of organiseer zelf iets bij jou in de buurt!

Dwangarbeid

Zo hoort het te zijn: óf je hebt een baan en dan krijg je een fatsoenlijk loon. Óf je hebt geen baan en dan heb je recht op een uitkering. Maar gemeenten dwingen ons nu om te werken zonder loon. Onder het mom van “reïntegratie”. En onder het regime van Sociale Zaken met z’n strafkortingen en onaangekondigde huisbezoeken. Natuurlijk kun je die arbeid weigeren, maar dan kort of stopt de gemeente je uitkering en heb je geen geld voor eten en een dak boven je hoofd. Een echte keuze om te weigeren heb je dus niet en daarom noemen we het dwangarbeid.

Verdringing

Elk uur arbeid die gedaan wordt door een uitkeringsgerechtigde, kan niet meer gedaan worden via een betaalde baan. Zo laten gemeenten banen verdwijnen en creëren ze baanloosheid! Men bezuinigt door mensen te ontslaan en hun arbeid te laten doen door goedkope uitkeringsgerechtigden. Ook bedrijven krijgen uitkeringsgerechtigden toegeschoven, die ze na een paar maanden weer inruilen voor nieuwe. Bedrijven die al miljoenenwinsten maken, zoals supermarkten, uitzendbureau’s en schoonmaakbedrijven, profiteren gretig.

‘Tegenprestatie’

Gemeenten dwingen uitkeringsgerechtigden nu ook nog tot ‘vrijwilligerswerk’. Vrijwilligerswerk is heel waardevol, maar alleen als het echt vrijwillig is. Nu wordt het een tweede vorm van dwangarbeid, naast die voor “reïntegratie”. De goede naam van vrijwilligerswerk wordt zo te grabbel gegooid. Vrijwilligersorganisaties die eraan meedoen profiteren van dwang en werken gewild of ongewild mee aan het sanctieregime en zo aan het ondermijnen van de bestaanszekerheid van uitkeringsgerechtigden.

Angst

Veel uitkeringsgerechtigden leven in angst voor sancties. Boetes worden hoger, en de kans erop groter. Bijvoorbeeld door de inlichtingenplicht waarbij onduidelijk blijft wat je precies allemaal moet melden. Het regime en de dwangarbeid zijn ook bedoeld om mensen bang te maken die nog wel een betaalde baan hebben. Wees braaf en word niet ontslagen, want anders beland je in de dwangarbeid. Dat is de boodschap. Aanvragers van een uitkering worden ontmoedigd door hen eerst aan de dwangarbeid te zetten. Degenen die alle drempels genomen hebben en een uitkering krijgen, worden in de media afgeschilderd als luilakken die niet willen werken. Alsof de banen voor het opscheppen liggen, alsof het geen crisis is. En alsof er niet meer in het leven is dan betaalde arbeid.

Onze tegenprestatie is verzet

Ondanks angst voor kortingen en andere problemen komen steeds meer dwangarbeiders, andere uitkeringsgerechtigden en hun sympathisanten in verzet. Ze vertellen hun ervaringen, organiseren zich en gaan de straat op. Individueel tegenstribbelen groeit zo tot collectief verzet. In meerdere steden zijn al actiecomités opgericht en kleine successen behaald. Ook de SP en de FNV worden, mede door onze druk van onderop, steeds kritischer op dwangarbeid.

Wat wij willen

Als we een uitkering hebben
1. Stop dwangarbeid
2. Weg met de drempels bij het aanvragen van een uitkering
3. Stop de sancties
4. Stop de onmogelijke inlichtingenplicht
5. Hogere uitkeringen
6. Stop de stigmatisering van uitkeringsgerechtigden

Als we arbeid verrichten
7. Vrije arbeidskeuze
8. Een cao-loon of het minimumloon
9. Reguliere arbeidsrechten
10. Goede arbeidsomstandigheden

In het algemeen
11. Bestaanszekerheid voor iedereen
12. Een einde aan de propaganda voor het arbeidsethos

Meer weten over Boycott Workfare? Lees:

Eric Krebbers


De acties In Groot-Brittannië zijn al vier acties bekend. In Nederland drie. Meer acties en activiteiten worden de komende dagen bekend gemaakt. Wil je ook een actie organiseren? Dat zou geweldig zijn. Laat het ons weten. Je kunt ons mailen dwangarbeid@doorbraak.eu. We kunnen je vast op allerlei manieren bijstaan.

De Nederlandse acties

De Britse acties


Overgenomen van doorbraak.eu