Maandelijks archief: februari 2017

Actief gedemotiveerd door de klantmanager

We hebben als bijstandsgerechtigden allemaal een klantmanager. Zij of hij kan ons mailen, bellen en we moeten er op de Sociale Dienst gesprekken mee voeren. Over de uitkering, trajecten, testen, jouw leven en tsja, eigenlijk alles waarover de klantmanager maar wil “praten”. In het kader van ons project “Klantmanager in Kaart” hier de ervaringen van een baanloze vrouw met haar klantmanager Vincent en zijn leidinggevende Gerda van de Goudakker.

Welkom. Ik zal me even voorstellen, mijn naam is Gerda van de Goudakker, leidinggevende, en naast mij zit Vincent, uw klantmanager.

Eens kijken… u vroeg een persoonsgebonden reïntegratiebudget aan… op advies van een onafhankelijke arbeidsadviseur…?

In hoeverre die onafhankelijk genoemd kan worden, daar kunnen we over redetwisten… U vroeg die test toch zelf aan?

Die aanvraag is afgewezen, dat klopt! Maar niet ten onrechte; wij zijn altijd erg zorgvuldig in onze besluiten.

Ja, de ombudsman dacht daar anders over en B&W heeft u schriftelijk excuus aangeboden en u toegezegd dat u ondersteund zal worden in het vinden van werk! Dat is ook precies wat we gaan doen!

Ik laat dat verder aan uw klantmanager Vincent over. Die is goed op de hoogte van het beleid van Sozawe eh… van het gemeente beleid. Tot ziens.

Ja, Vincent, goedemorgen!

Dat de Ombudsman u in het gelijk stelde, wil nog niet zeggen dat ik dan ook maar naar uw pijpen moet dansen! Zo zijn we hier niet getrouwd! Die Ombudsman adviseerde u naar werk te begeleiden en dat is precies wat ik hier doe.

Wij doen hier niet aan persoonlijke reïntegratiebudgetten! Het is hier geen snoepwinkeltje waar ieder maar naar believen kan bestellen!

Bovendien, u heeft uw scholingsbudget allang opgebruikt, zie ik hier. Academie Minerva nog wel! En nog steeds niet uitgestudeerd?

Betaalde U dat zelf, die opleiding? Waarvan dan wel, want daar is in uw uitkering toch echt geen ruimte voor…!

Nou, in ieder geval. Ik heb een leuke participatiebaan voor u gevonden, waar u, na een korte cursus, leert om mooie foldertjes op te maken onder leiding van een docent van Minerva. Bij Foolcolor media , vlakbij u in de buurt. Uw kennis van grafische pakketten komt daar mooi van pas. U doet werkervaring op in uw vakgebied en u krijgt er een cursus “lettertypes en fonts” bij. Helemaal gratis, natuurlijk! Kijk! Zo heeft u er toch weer een opleiding uitgesleept!

Ja, ik weet dat u les hebt gehad van docenten van Academie Minerva en daar uw diploma “grafische vormgeving” behaalde! Maar dat is toch alweer jaren geleden! Dus wie zegt dat wat u op Minerva leerde hetzelfde is als in deze module “graphics and fonts”? Niets verandert er zo snel als de wereld van de informatica. In de uitkering verliest u binnen twee jaar uw vakbekwaamheid! Voor mij bent u nu gewoon ongeschoold!

Hoe bedoelt u, geen baan? Het woord zegt het toch zelf: Par-ti-ci-pa-tie BAAN, dat is toch een baan!

Foolcolor media is voor psychiatrische en voormalige psychiatrische patiënten, inderdaad, en u behoort niet tot die doelgroep. Heeft u soms iets tegen ex-patiënten? Een bijstandsuitkering is ook een soort van beperking, moet u maar denken!

In ieder geval komt uw kennis mooi van pas bij Foolcolor media…

Ja, mijn leidinggevende, mevrouw Van de Goudakker, zegde toe u te ondersteunen naar betaald werk. Maar dat is ook wat ik doe!

Tijdens uw participatiebaan mag u zes maanden lang maximaal 199 euro houden, bovenop uw uitkering. In uw geval, met de uren die u kunt maken, is dat dan… even… globaal… uh… zo’n 85 euro per maand. En dat is mooi betaald, vergeleken bij het loon van bijvoorbeeld een vuilnisman… U mag uw handen dichtknijpen!

Gaat u nog op mijn voorstel in of moet ik noteren dat u niet gemotiveerd bent? U weet dat ik dan op uw uitkering kan korten?

Nee, u moet nu hier tekenen! En u mag geen kopie mee naar huis voor uw advocaat.

Daar gaan we niet aan beginnen! Die advocaat wordt ook al door ons betaald! Ik ga u niet helpen door gratis materiaal mee te geven waarmee u gaat procederen!

Ja, doet u dat rustig! Dan maak ik hier wel een aantekening dat u niet werkelijk gemotiveerd bent om aan het werk te gaan!

Goedemiddag! U hoort nog van mij!

Heb jij ook ‘geweldige’ gesprekken met je klantmanager gehad? Mail jouw ervaringen naar dwangarbeid@doorbraak.eu, dan kunnen we er samen een artikel van maken (vanzelfsprekend geanonimiseerd en met gefingeerde namen).

Sjaak Platzak

Advertenties

Bijstandsgerechtigden, kom in actie tegen de uitbuiting door Flextensie en meld je klachten!

De Flextensie-crew van links naar rechts: Suzanne de Visser, Guus Budel en Martine van Ommeren.
De Flextensie-crew van links naar rechts: Suzanne de Visser, Guus Budel en Martine van Ommeren.

Met de publicatie van een serie artikelen op deze site is een campagne op gang gekomen tegen Flextensie. Dat bedrijf stelt bijstandsgerechtigden te werk bij andere bedrijven, maar dan zonder regulier loon en arbeidsrechten. De Flextensie-constructie is een nieuwe zogenaamd vrijwillige vorm van dwangarbeid en vormt een booming business over de ruggen van baanlozen. Om de campagne tegen Flextensie te versterken is Doorbraak op zoek naar bijstandsgerechtigden die via de Flextensie-methode werken of dat dreigen te moeten gaan doen.

De Flextensie-constructie deugt van geen kant. Het is van groot belang om daartegen in actie te komen, zowel individueel als collectief. Zoals het ook noodzakelijk is om ons te verzetten tegen alle andere vormen van verplicht onbetaald werken, tegen flexwerk, tegen het rechteloos maken van arbeiders en meer in het algemeen tegen alle maatschappelijke ontwikkelingen die meer bestaansonzekerheid met zich meebrengen. Zonder strijd hebben we geen kans op succes. Zonder strijd hebben we geen kans op behoud en verbetering van de rechten en de positie die de arbeidersbeweging in de negentiende en twintigste eeuw met bloed, zweet en tranen heeft weten af te dwingen. We moeten vechten voor onze belangen, en dat geldt zeker ook voor de baanlozen onder ons. Om voor onze belangen te kunnen opkomen moeten we ons proberen te verenigen. Het is zaak om elkaar te ondersteunen, te stimuleren en te inspireren. Want eendracht maakt macht en samen staan we sterk.

Arbeidscontract

Via de Flextensie-constructie worden de loonkosten gedrukt en de arbeidsrechten verkwanseld. De baanlozen krijgen daarbij een schamele “bonus” van hooguit 2 euro per uur, die door de uitvoerders van de regeling “een stimuleringspremie” wordt genoemd, en “een premie voor arbeidsinschakeling”. Ook worden de reguliere “werkgeverslasten” ontdoken, waardoor de sociale verzekeringskassen dreigen leeg te lopen. Deze uitbuitconstructie tast niet alleen de belangen aan van mensen zonder baan, maar ook van mensen met een baan. Maar daar valt genoeg tegen te doen. Want wie op regelmatige basis werkt in een “gezagsverhouding” ten opzichte van een baas en daarvoor geld ontvangt, zoals Flextensie-werkers doen, kan via een juridische procedure bij de rechter een arbeidscontract afdwingen. Dat blijkt uit onderzoek van de wetenschapster Anja Eleveld. Baanlozen die via de Flextensie-methoden werken, kunnen dus een advocaat in de arm nemen en naar de rechter stappen. Zo kunnen ze afdwingen dat ze de positie krijgen van een reguliere arbeider met een arbeidscontract, cao-voorwaarden en minstens het minimumloon, waardoor ze los kunnen komen van het bijstandsregime met de bijbehorende disciplinering, kleinering en controle.

Het is begrijpelijk dat baanlozen vaak wat huiverig zijn om hun nek uit te steken en in verzet te komen tegen dwangarbeid en de rest van het bijstandsregime. Ze lopen immers het risico van een korting op of verlies van hun uitkering. En ze moeten toch eten en een dak boven hun hoofd hebben. Maar de ervaring leert dat juist bijstandsgerechtigden die zich mondig en strijdbaar opstellen, verslechteringen weten tegen te gaan en verbeteringen weten te bereiken. Dat is uiteraard niet eenvoudig en vereist ook moed, zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen.

Bij Doorbraak en ook bij de Bijstandsbond zijn bijstandsgerechtigden en anderen actief die graag in contact willen komen met Flextensie-baanlozen. Samen kunnen we nagaan welke kansen en wensen er liggen om strijd te leveren tegen de Flextensie-methode. Zoals via het aan de schandpaal nagelen van Flextensie door middel van het publiceren van ervaringsverhalen. En via het voeren van juridische procedures om een regulier arbeidscontract af te dwingen. Ook bijeenkomsten, demonstraties en andere acties behoren tot de mogelijkheden.

Werk jij via de Flextensie-constructie of dreig je dat te moeten gaan doen? Ken je bijstandsgerechtigden die via Flextensie werken of hebben gewerkt? Ken je mensen die zijn bedreigd met sancties of die al een strafkorting op hun uitkering opgelegd hebben gekregen omdat ze hebben geweigerd om zich te laten uitbuiten via de Flextensie-methode? Deel dan die kennis en praktijkervaringen (eventueel anoniem) en mail ons: dwangarbeid@doorbraak.eu.

Harry Westerink

(Overgenomen van doorbraak.eu)

Gemeenten, bazen en Flextensie verdienen geld over de ruggen van mensen met en zonder baan

Van links naar rechts: Suzanne de Visser, Guus Budel en Martine van Ommeren.
Van links naar rechts: Suzanne de Visser, Guus Budel en Martine van Ommeren.

Dwangarbeid

“Wij gaan weer sociaal investeren wat we aan winst boeken”, beweren de woordvoerders van Flextensie. Dat klinkt mooi, maar voor de werkende die tot nu toe is verzekerd voor de Werkloosheidswet, is er straks misschien geen geld meer om hem een werkloosheidsuitkering te geven als hij baanloos wordt. Dat geldt trouwens ook voor de Ziektewetkassen, die de bazen hebben opgericht. Daarbij kunnen ze de lasten van Ziektewet-uitkeringen, in geval van ziekte van arbeiders, herverzekeren. De mensen die via de Flextensie-contructie werken, kunnen daar buiten worden gehouden, want de betrokken baanloze heeft een bijstandsuitkering met bijverdienmogelijkheden. Als hij ziek wordt, kan hij worden afgekeurd in de bijstand en worden vrijgesteld van de sollicitatieplicht, maar de “inlenende” baas en Flextensie hoeven geen cent te betalen.

Flextensie beweert dan wel dat deelname aan het project vrijwillig is, maar wie controleert de klantmanager die een baanloze onder druk zet? En als de baanloze eenmaal ja heeft gezegd, mag hij er niet op terugkomen. De baanloze zit er minstens een half jaar aan vast, want de gemeente kan bij weigering van de baanloze sancties toepassen op grond van de Participatiewet, zo blijkt uit de antwoorden op Kamervragen. Dus: het is gewoon dwangarbeid.

Piet van der Lende (bijstandsbond)over Flextensie. Lees meer: Gemeenten, bazen en Flextensie verdienen geld over de ruggen van mensen met en zonder baan