Categorie archief: Bijeenkomst

27 oktober, Amsterdam: bijeenkomst over de strijd tegen bezuinigingen en dwangarbeid in Griekenland

SKYA’s logo.
SKYA’s logo.

Op 27 oktober organiseert Doorbraak in Amsterdam een bijeenkomst met de Assemblee voor het Verbinden van Strijden (SKYA). Leden van die buitenparlementaire Griekse organisatie zijn actief in diverse bewegingen tegen kapitalisme en migratiebeheersing. Zo steunen ze onder meer de strijd van vluchtelingen en zijn ze actief tegen dwangarbeid. Sprekers van SKYA zullen op de bijeenkomst ingaan op de invoering van dwangarbeid als onderdeel van de kapitalistische herstructurering die momenteel plaatsvindt vanwege de crisis.

Bijeenkomst
Donderdag 27 oktober
Aanvang 19:30 uur
Tet-Theater
Bilderdijkstraat 165a
Amsterdam
Facebook

De bijeenkomst is in het Engels. Voor vertaling is gezorgd.

Doorbraak organiseert met SKYA twee bijeenkomsten in Nederland.Op zondagmiddag 23 oktober is er in Nijmegen een bijeenkomst over anti-fascisme en vluchtelingenstrijd in Griekenland. En op donderdagavond 27 oktober gaat het in Amsterdam over de strijd tegen bezuinigingen en dwangarbeid in Griekenland.

Op 22 september spraken Doorbraak-activisten op een SKYA-bijeenkomst in Athene over strijd tegen dwangarbeid in Nederland. Hun verhaal kun je teruglezen in het Engels en het Grieks.

Over de ideeën en strijd van SKYA lees je onder meer in de vertalingen
“Waarom de Griekse organisatie SKYA actie voert tegen dwangarbeid”
“In Griekenland wordt dwangarbeid opgelegd door de linkse regeringspartij SYRIZA”
SKYA: workfare en dwangarbeid zijn vooral ook wapens tegen werkweigering
SKYA over vormen van verzet tegen dwangarbeid
Wat kunnen we leren van het Griekse verzet tegen dwangarbeid?

De economische herstructureringen in Griekenland, die mede onder druk van de EU worden doorgevoerd, hebben enorme gevolgen voor de inwoners van Griekenland, en met name natuurlijk voor de arbeidersklasse en de vluchtelingen en migranten. Onderdeel van het neo-liberale veranderingspakket is de invoering van workfare-programma’s. Baanlozen krijgen nu van de staat tijdelijke ‘banen’ aangeboden tegen zeer lage vergoedingen en zonder enige arbeidsrechten. Omdat er verder geen enkele vorm van bijstand bestaat, zijn deze dwangarbeidtrajecten bijzonder gewild. Zo wordt er een nieuwe rechteloze arbeidersklasse gevormd, aldus SKYA. De Griekse activisten zullen vertellen over het verzet tegen de ‘hervormingen’ in het algemeen en tegen de dwangarbeid in het bijzonder. Hoe organiseren ze zich? En welke verhouding hebben ze met de vakbonden, met de linkse SYRIZA-regering en andere autoritaire linkse partijen en organisaties?

In voorgaande jaren heeft Doorbraak interessante en inspirerende bijeenkomsten georganiseerd over dwangarbeid met de Franse groep RTO, de Duitse groep FelS, en de Britse groep Boycott Workfare.

Eric Krebbers

(Overgenomen van doorbraak.eu)

Advertenties

7 december, Stadskanaal: politiek café “worstelen met de sociale dienst”

SP-Kamerlid Sadet Karabulut zal ook aanwezig zijn.
SP-Kamerlid Sadet Karabulut zal ook aanwezig zijn.

“Steeds meer mensen die in de bijstand belanden zien door de bomen het bos niet meer. Ze moeten werken zonder loon, worden bij de kleinste fouten gekort op hun uitkering of moeten soms tientallen sollicitatiebrieven per week schrijven. Hierdoor komt het voor dat bedrijven en gemeenten over de rug van mensen met een bijstandsuitkering geld verdienen, terwijl bijstandsgerechtigden zelf niet of nauwelijks rond kunnen komen”, zo schrijft de FNV-werkgroep Lokaal Zuidoost Groningen in haar uitnodiging voor het politiek café. De opzet daarvan is vergelijkbaar met eerdere bijeenkomsten in Rotterdam en Zoetermeer, met veel ruimte voor vragen en vertellen van de eigen ervaringen met bijvoorbeeld dwangarbeid.


Bijeenkomst
Maandag 7 december
Van 19:30 tot 21:30 uur
Best Western
Raadhuisplein 30
Stadskanaal

De bijeenkomst wordt georganiseerd door de FNV en de SP.
Sprekers:
* FNV-er Ger Deleij, campagneleider Stop Werken Zonder Loon, vertelt onder andere over acties van de FNV.
* SP-Kamerlid Sadet Karabulut, vertelt onder andere over haar initiatiefwet tegen verdringing.

Wij zullen hier aanwezig zijn en delen onder andere onze nieuwe flyer uit.

Druk op Zoetermeerse dwangarbeiders: “harder werken, anders ga je maar knoflook pellen”

Voor straf knoflook pellen in een koelcel.
Voor straf knoflook pellen in een koelcel.

Gisteravond (28 september red.) bezochten zo’n 60 mensen een zeer geslaagde SP-bijeenkomst tegen werken zonder loon in Zoetermeer. Net als op de vergelijkbare avond twee weken geleden in Rotterdam, spraken ook deze keer weer landelijke kopstukken van de SP, Sadet Karabulut, en van de FNV, Ger Deleij. Maar het was natuurlijk de lokale inbreng waar het om ging. Dwangarbeiders en voormalige dwangarbeiders vertelden over hun hemeltergende ervaringen, en het gedreven raadslid Lennart Feijen onthulde hoe de strijd in Zoetermeer recent al tot succes had geleid. Begin dit jaar is in die stad het actiecomité “Stop werken zonder loon” opgericht en de eerste bedrijven waar gewerkt wordt zonder loon zijn inmiddels bezocht.

Karabulut interviewde net als in Rotterdam de voormalige Haagse dwangarbeider Henk Toet, die na 35 jaar betaald werken in de bijstand belandde. Hij moest gaan werken voor zijn uitkering van 700 euro. Tussen collega’s die wel regulier loon kregen, zo’n duizend euro per maand meer! Daarna deelden enkele andere baanlozen ook hun verhalen, en vanuit Doorbraak vertelden we kort over ons strijdproject in Leiden en hoe gezamenlijk verzet resultaten kan opleveren en je ook minder bang maakt voor de sociale dienst. Want dat kwam steeds naar voren: de angst van mensen om hun verhaal te doen en deel te nemen aan het opbouwen van een beweging tegen werken zonder loon. Angst om gekort te worden of de uitkering helemaal kwijt te raken bijvoorbeeld.

Dossiers

Bijzonder dapper waren twee voormalige Zoetermeerse dwangarbeiders die vertelden over hun gedwongen gratis werk voor de Haagse rechtbank: dossiers opschonen. Het was zwaar werk, zwaarder nog dan hun betaalde collega’s verrichtten, omdat hun banen feitelijk zo uitgehold waren dat alleen het oersaaie en fysiek zware deel over was gebleven. Ze moesten 32 uur per week dossiers van strafzaken inhoudelijk doorspitten en aan de hand van een controlelijst een selectie maken van stukken die weg konden. Per dag moesten ze een vast omschreven aantal meters dossiers afwerken. Van de gruwelijke verhalen die ze moesten lezen, lagen ze soms ’s nachts wakker. Ze hadden geen opleiding voor dat werk, en er werden door de onbetaalde medewerkers vast en zeker fouten gemaakt die bijvoorbeeld gevolgen kunnen hebben in hoger beroepszaken. Hun verhaal deed denken aan de Zoetermeerse dwangarbeiders aan wie onlangs gevraagd werd om zonder opleiding bij Deloitte cliënten te controleren in het kader van de wet Witwassen en financiering terrorisme.

De dwangarbeiders in het archief zijn in twee categorieën ingedeeld: degenen die “los” ofwel zelfstandig mogen werken en degenen die “vast” zijn en voortdurend gecontroleerd worden. Bij welke categorie men belandt leek vooral een kwestie van persoonlijke voorkeur van de leiding. De voormalige dwangarbeiders vertelden dat ze niet ziek mochten zijn. Door het zware werk hadden ze veel fysieke klachten. Vakantie nemen was gedurende de maanden dat ze er werkten in principe ook niet mogelijk. Dwangarbeiders die kritisch, lastig of vaak ziek waren, werd verteld dat als ze niet mee- of doorwerkten, ze gestuurd zouden worden naar het project Centurion, de tomatenkas of knoflook moesten gaan pellen. Dat zijn andere werkplekken waar Zoetermeerse bijstandsgerechtigden gratis aan het werk moeten, en waar ze bijvoorbeeld in een koelcel van vier graden knoflook moeten verwerken.

Bezoekje

Feijen, die de bijeenkomst georganiseerd had, is mordicus tegen elke vorm van werken zonder loon. “Iedereen moet gewoon vanaf dag één betaald worden”, zo zei hij. En onder het motto “onze tegenprestatie is verzet”, dat de lezers van deze website wel bekend zal voorkomen, is hij de strijd aangegaan. Zo heeft de SP in Zoetermeer een meldpunt Werken zonder loon ingesteld. Uit de meldingen die daarop binnenkwamen, kon hij verschillende bedrijven achterhalen waar dwangarbeid plaatsvindt in Zoetermeer. Die is hij daarop met een aantal mensen van het actiecomité “Stop Werken zonder loon” gaan bezoeken, zoals Doorbraak dat ook doet in Leiden, Amsterdam en Groningen.

Bij de ingang van het archief van de Haagse rechtbank sprak hij twee medewerkers aan die daar pauze hielden. Ze ontkenden dat ze bij het archief werkten en gingen meteen naar binnen. Door het raam zag Feijen dat de medewerkers wel degelijk tussen de archiefdozen plaatsnamen. Daarop werden meteen de lamellen gesloten. Even later zag Feijen een van deze medewerkers een groep mensen toespreken die boven aan het werk was, en een paar minuten later kwam iedereen plots naar buiten, werd het pand afgesloten en leek het wel alsof ze een verbod hadden om met Feijen te praten.

Eerste succes

Het blijkt dat de locatie van het archief uit veiligheidsoverwegingen geheim moet blijven, en alle dwangarbeiders hebben daarom een geheimhoudingsplicht. Maar Feijen heeft die plicht natuurlijk niet, en daar maakte hij handig gebruik van. Hij heeft een e-mail aan de rechtbank gestuurd met de vraag of zij bereid zijn te stoppen met werken zonder loon en de mensen een arbeidsovereenkomst met salaris aan te bieden. En mocht de rechtbank daar niet toe bereid zijn, zo schreef hij, wat vindt de rechtbank dan van het voornemen om via een persbericht en schriftelijke vragen aan het college van B&W van Zoetermeer te vragen om de samenwerking met de rechtbank te stoppen. Maar misschien waren die vragen niet nodig en gaat er alsnog het een en ander veranderen, opperde hij.

Deze gebeurtenissen laten eens te meer zien dat naar buiten treden als dwangarbeider, het samen vechten en contact zoeken met bijvoorbeeld de SP, de FNV of Doorbraak, positieve resultaten kan hebben. We raden iedereen in Zoetermeer dan ook aan om zich aan te melden voor het lokale actiecomité “Stop werken zonder loon”. En dat geldt natuurlijk niet alleen voor mensen die momenteel dwangarbeid verrichten of bijstand krijgen, maar voor iedereen. De strijd tegen dwangarbeid gaat ons immers allemaal aan: iedereen kan baanloos raken, en steeds meer reguliere banen worden verdrongen door dwangarbeid. Alleen samen kunnen we die trend omkeren.

Eric Krebbers

(Overgenomen van doorbraak.eu )