Categorie archief: Bijstand

Doodgewoon in Groningen: bijstandsuitkering stopgezet wegens burenhulp

Logo.

De 58-jarige Koos Westra uit Groningen had een bijstandsuitkering. Tot twee weken terug. Toen stopte de gemeente Westra’s uitkering na een anonieme tip dat hij zou frauderen. Hij zou volgens de verklikker buurtgenoten met klusjes helpen en daar geld voor vragen. Nu moet Westra maar zien waar hij van leeft, en bovendien moet hij duizenden euro’s terugbetalen aan de gemeente. Nadat zijn verhaal bekend werd reageerden veel Groningers woedend op de gemeente en op de tipgever. “NSB-mentaliteit, kan er niets anders van maken”, schreef iemand op Facebook. Volkomen terecht die boosheid, maar eigenlijk zou tegen iedere stopzetting geprotesteerd moeten worden en niet alleen wanneer iemand getroffen wordt die door velen als participerende ‘modelburger’ gezien wordt.

Op 1 augustus plaatst een buurtgenote van Westra op haar Facebook een stukje over het stopzetten van zijn uitkering. Ze wil iets doen, schrijft ze, maar weet niet wat. “Ik ben BOOS, ik ben zóóóó BOOS!!” Haar stukje krijgt veel reacties en wordt veelvuldig gedeeld. Ondertussen zoekt en vindt Westra een juridisch adviseur en tekent hij bezwaar aan tegen de stopzetting. Daarna komt ook het Dagblad van het Noorden met een artikel erover: “Hulp aan buren kost Groninger zijn uitkering”. Westra zegt daarin onder andere: “Ik heb drie keer een hernia gehad, ben hartpatiënt en zwaar longpatiënt, maar achter de geraniums doodgaan is niets voor mij”. Grof vuil en oud ijzer wegbrengen, kapotte fietsen repareren, helpen met een klusje in huis of iemand naar de dokter rijden. Westra doet het allemaal, aldus de krant. “En allemaal belangeloos”, wordt buurtbewoner Wahlen geciteerd, “we wonen in een straat met veel minimagezinnen en helpen elkaar omdat we dat normaal vinden”.

“Het is toch te schandalig voor woorden dat zoiets zomaar kan”, reageerde iemand op Facebook op het stopzetten van de uitkering. Klopt, dit kan inderdaad niet “zomaar”. Het ontnemen van het laatste beetje bestaanszekerheid, die veel te lage uitkering van bijstandsgerechtigden, is een van de vastgelegde disciplineringsmaatregelen van de Participatiewet. Dreigen met en het daadwerkelijk stopzetten van een uitkering is helaas standaard, doodgewoon. Net zo doodgewoon als de bijbehorende omgekeerde bewijslast waardoor Westra nu moet aantonen dat hij géén fraudeur is. Slaagt hij daar niet in, dan moet hij zeer waarschijnlijk een schuldhulpverleningstraject in. Dus weer een bijstandsuitkering aanvragen om gecontroleerd en in grote armoede zijn “schuld” en bijkomende boete af te lossen.

Participeren

Westra helpt mensen, belangeloos en gewoon omdat hij dat gewend is. Wederzijdse hulp, zoals dat normaal is tussen mensen onderling. In veel van de reacties op sociale media wordt echter geroepen dat hij zo goed zou “participeren”. “Vrij participeren mag dus ook niet meer”, reageert iemand verontwaardigt op Facebook. Het neo-liberale frame van de participatiemaatschappij met zijn ‘voor wat hoort wat’-ideologie blijkt inmiddels ook doorgedrongen te zijn aan de onderkant van de samenleving. Wie niet participeert zal niet eten, is het motto. De blik en de ideologie van wethouder Gijsbertsen lijken te zijn overgenomen en daarom zien de boze Groningers nu een participerende baanloze die een vrijwillige bijdrage levert aan de maatschappij. Deze man ‘verdient’ in hun ogen zijn uitkering.

Maar elke korting of stopzetting van een bijstandsuitkering is schandalig en verdient woede en verontwaardiging. Stopzetting zou even schandalig zijn als Westra de hele dag stilzwijgend langs het kanaal zou zitten, met koffie en boterhammetjes salami uit vettig bakpapier als maaltijd, om uren later als de zon onder het water is verzonken weer op huis aan te gaan. Ook dan is het stopzetten van een uitkering een gemene rotstreek! Een directe aanslag op het leven en de autonomie van een bijstandsgerechtigde! Want waar moet een baanloze dan van leven? Van de lucht?

Protest

“Oef! Te erg dit!!!! Actie opstarten?”, was een typerende reactie op Facebook. Er was veel boosheid, glorende solidariteit en een grote bereidheid tot ondersteuning van Westra. Er circuleren voorstellen om handtekeningen op te gaan halen in de buurt en om massaal Gijsbertsen, de verantwoordelijke wethouder, te gaan mailen. Of dat al loopt, is ons momenteel niet bekend. Mensen hebben de media aangesproken, wat leidde tot het artikel in het Dagblad van het Noorden. En er is dus bezwaar aangetekend door een jurist en iemand heeft zich al bereid verklaard om griffiekosten te betalen. En nu maar afwachten en hopen op een goede afloop van de juridische, papieren strijd? Of kunnen we meer dan dat?

Want Westra is niet het enige slachtoffer van het stopzetten van bijstandsuitkeringen. Willen we daar een einde aan maken en het keiharde bijstandsregime afschaffen, dan moeten we onszelf organiseren en onze hoop niet teveel vestigen op het juridische gebeuren. Nu is het moment aangebroken om samen (bijstandsgerechtigd of niet) deze repressieve praktijken te gaan stoppen en samen eisen te gaan stellen: hogere uitkeringen, het einde van de inlichtingenplicht, de afschaffing van dwangarbeid (werkervaringsplaatsen, verplicht vrijwilligerswerk, reïntegratietrajecten), beëindiging van het sanctioneringsbeleid, een goede bestaanszekerheid voor iedereen en een einde aan de propaganda van het arbeidsethos! Luid en duidelijk en daar waar het gehoord moet worden. Dus… op naar de Grote Markt?!

DANG

Advertenties

#Video Toespraken tijdens manifestatie baanlozen – en flexwerkersblok, 1 mei 2017

Tekst van de toespraak: Doorbraak: “samen strijden tegen uitbuiting, onderdrukking en uitsluiting”

Tekst van de toespraak: Bond Precaire Woonvormen: “fuck flex!”

Tekst van de toespraak: Vloerwerk: “samen bij de baas op bezoek gaan en een eis stellen”

Tekst van de toespraak: Bijstandsbond: “we moeten maar eens kappen met dwangarbeid”

IMWU: “vechten voor de rechten van arbeidsmigranten”
Gisteren was er een korte manifestatie vooraf aan het blok van baanlozen en flexwerkers tijdens de 1 mei-demonstratie van de FNV in Amsterdam. Naast vijf andere sprekers zou ook Faisol Iskandar, voorzitter van de Indonesian Migrant Workers Union (IMWU), het woord voeren. Zijn toespraak ging helaas niet door, maar gelukkig hebben we hier wel de tekst ervan, uit het Engels vertaald.

De dag van de arbeid is een dag waarop we de collectieve strijd van arbeiders herdenken en laten herleven, een strijd die al tweehonderd jaar voortgaat. Er is veel bereikt, maar er is ook nog veel om voor te vechten.

Namens de Indonesian Migrant Workers Union wil ik jullie allemaal uitnodigen om samen met ons mee te doen in de strijd voor sociale bescherming en voor het behoud van de menselijke waardigheid van alle arbeiders. Iedereen is verschillend, op zijn eigen manier, maar we zouden dit verschil moeten zien als de basis voor sociale verrijking en niet voor discriminatie op grond van religie, gender, etniciteit of door de positie van al dan niet papieren hebben. De strijd voor de bescherming van arbeiders en voor menselijke waardigheid is niet alleen gericht op arbeiders die in fabrieken en kantoren werken, maar ook op arbeiders die in privéhuishoudens werken, in de zorgsector, in de vervoerssector, in het groenonderhoud en in de bouwsector. Ook is er strijd van en voor arbeiders die baanloos zijn geraakt vanwege racisme op de arbeidsmarkt.
Lees verder: IMWU: “vechten voor de rechten van arbeidsmigranten”

Actief gedemotiveerd door de klantmanager

We hebben als bijstandsgerechtigden allemaal een klantmanager. Zij of hij kan ons mailen, bellen en we moeten er op de Sociale Dienst gesprekken mee voeren. Over de uitkering, trajecten, testen, jouw leven en tsja, eigenlijk alles waarover de klantmanager maar wil “praten”. In het kader van ons project “Klantmanager in Kaart” hier de ervaringen van een baanloze vrouw met haar klantmanager Vincent en zijn leidinggevende Gerda van de Goudakker.

Welkom. Ik zal me even voorstellen, mijn naam is Gerda van de Goudakker, leidinggevende, en naast mij zit Vincent, uw klantmanager.

Eens kijken… u vroeg een persoonsgebonden reïntegratiebudget aan… op advies van een onafhankelijke arbeidsadviseur…?

In hoeverre die onafhankelijk genoemd kan worden, daar kunnen we over redetwisten… U vroeg die test toch zelf aan?

Die aanvraag is afgewezen, dat klopt! Maar niet ten onrechte; wij zijn altijd erg zorgvuldig in onze besluiten.

Ja, de ombudsman dacht daar anders over en B&W heeft u schriftelijk excuus aangeboden en u toegezegd dat u ondersteund zal worden in het vinden van werk! Dat is ook precies wat we gaan doen!

Ik laat dat verder aan uw klantmanager Vincent over. Die is goed op de hoogte van het beleid van Sozawe eh… van het gemeente beleid. Tot ziens.

Ja, Vincent, goedemorgen!

Dat de Ombudsman u in het gelijk stelde, wil nog niet zeggen dat ik dan ook maar naar uw pijpen moet dansen! Zo zijn we hier niet getrouwd! Die Ombudsman adviseerde u naar werk te begeleiden en dat is precies wat ik hier doe.

Wij doen hier niet aan persoonlijke reïntegratiebudgetten! Het is hier geen snoepwinkeltje waar ieder maar naar believen kan bestellen!

Bovendien, u heeft uw scholingsbudget allang opgebruikt, zie ik hier. Academie Minerva nog wel! En nog steeds niet uitgestudeerd?

Betaalde U dat zelf, die opleiding? Waarvan dan wel, want daar is in uw uitkering toch echt geen ruimte voor…!

Nou, in ieder geval. Ik heb een leuke participatiebaan voor u gevonden, waar u, na een korte cursus, leert om mooie foldertjes op te maken onder leiding van een docent van Minerva. Bij Foolcolor media , vlakbij u in de buurt. Uw kennis van grafische pakketten komt daar mooi van pas. U doet werkervaring op in uw vakgebied en u krijgt er een cursus “lettertypes en fonts” bij. Helemaal gratis, natuurlijk! Kijk! Zo heeft u er toch weer een opleiding uitgesleept!

Ja, ik weet dat u les hebt gehad van docenten van Academie Minerva en daar uw diploma “grafische vormgeving” behaalde! Maar dat is toch alweer jaren geleden! Dus wie zegt dat wat u op Minerva leerde hetzelfde is als in deze module “graphics and fonts”? Niets verandert er zo snel als de wereld van de informatica. In de uitkering verliest u binnen twee jaar uw vakbekwaamheid! Voor mij bent u nu gewoon ongeschoold!

Hoe bedoelt u, geen baan? Het woord zegt het toch zelf: Par-ti-ci-pa-tie BAAN, dat is toch een baan!

Foolcolor media is voor psychiatrische en voormalige psychiatrische patiënten, inderdaad, en u behoort niet tot die doelgroep. Heeft u soms iets tegen ex-patiënten? Een bijstandsuitkering is ook een soort van beperking, moet u maar denken!

In ieder geval komt uw kennis mooi van pas bij Foolcolor media…

Ja, mijn leidinggevende, mevrouw Van de Goudakker, zegde toe u te ondersteunen naar betaald werk. Maar dat is ook wat ik doe!

Tijdens uw participatiebaan mag u zes maanden lang maximaal 199 euro houden, bovenop uw uitkering. In uw geval, met de uren die u kunt maken, is dat dan… even… globaal… uh… zo’n 85 euro per maand. En dat is mooi betaald, vergeleken bij het loon van bijvoorbeeld een vuilnisman… U mag uw handen dichtknijpen!

Gaat u nog op mijn voorstel in of moet ik noteren dat u niet gemotiveerd bent? U weet dat ik dan op uw uitkering kan korten?

Nee, u moet nu hier tekenen! En u mag geen kopie mee naar huis voor uw advocaat.

Daar gaan we niet aan beginnen! Die advocaat wordt ook al door ons betaald! Ik ga u niet helpen door gratis materiaal mee te geven waarmee u gaat procederen!

Ja, doet u dat rustig! Dan maak ik hier wel een aantekening dat u niet werkelijk gemotiveerd bent om aan het werk te gaan!

Goedemiddag! U hoort nog van mij!

Heb jij ook ‘geweldige’ gesprekken met je klantmanager gehad? Mail jouw ervaringen naar dwangarbeid@doorbraak.eu, dan kunnen we er samen een artikel van maken (vanzelfsprekend geanonimiseerd en met gefingeerde namen).

Sjaak Platzak