Categorie archief: Oproep

1 mei, Amsterdam: blok van baanlozen en flexwerkers tijdens 1 mei-demonstratie van FNV

De flyer (onderaan een grotere versie).

Doorbraak heeft het initiatief genomen om tijdens de 1 mei-demonstratie van de FNV in Amsterdam een blok te gaan vormen van baanlozen en flexwerkers. De 1 mei-viering van de vakbond staat in het teken van “echte banen”. Met een apart blok willen we duidelijk maken dat er ook “echte” baanlozen en flexwerkers zijn die zichzelf organiseren en voor hun belangen strijden. De 1 mei-viering begint om 13:00 uur met verzamelen op het Jonas Daniël Meijerplein, waar het beeld van de Dokwerker staat. Het baanlozen- en flexwerkersblok verzamelt ook op dat plein, op de hoek van de Hortusplantsoenbrug. Om 13:00 uur begint op die plek een programma van en voor baanlozen en flexwerkers. Vanaf 14:00 uur nemen we als blok deel aan de FNV-demonstratie. We roepen alle baanlozen en flexwerkers op om tijdens de 1 mei-viering hun stem te laten horen.

Blok van baanlozen en flexwerkers
tijdens 1 mei-viering
Maandag 1 mei
Vanaf 13:00 uur
Hoek van Hortusplantsoenbrug
en Jonas Daniël Meijerplein
Amsterdam
Facebook-event

Op 1 mei, de internationale dag van de arbeid, vieren we het binnenhalen van de resultaten van de strijd voor een rechtvaardige, gelijkwaardige en solidaire samenleving, zonder racisme, zonder kapitalisme en zonder patriarchaat. Dankzij die strijd werd in Nederland de kinderarbeid afgeschaft, de achturige werkdag ingevoerd en een stelsel van sociale zekerheid opgezet. Met die afgedwongen compromissen hoopten de machthebbers de sociale onvrede te kunnen inkapselen en de arbeidersklasse te kunnen integreren via overleg tussen bazen en vakbondsleiders.

Sinds veertig jaar neemt de baanloosheid enorm toe en blijkt het kapitalisme in een structurele crisis te zijn beland. Om de winsten van de bedrijven voldoende hoog te houden komen neo-liberale ideologen met oplossingen die niet alleen in Nederland, maar overal ter wereld worden toegepast. Vandaag de dag wordt de verzorgingsstaat afgebroken, de repressieve strafstaat opgebouwd, de loonkosten gedrukt, de arbeid geflexibiliseerd, de arbeidsrechten verkwanseld, en de baanlozen gestigmatiseerd. Gratis werken in de vorm van dwangarbeid wordt verplicht gesteld, op straffe van verlies van de uitkering. De machthebbers proberen met een verdeel-en-heerspolitiek de betaald werkenden en de baanlozen tegen elkaar uit te spelen, en ook de witte Nederlanders tegenover de bruine en zwarte Nederlanders. Mensen zonder verblijfsrecht worden maatschappelijk uitgesloten. Parlementair links blijft gevangen zitten in de neo-liberale logica van het managen van voor het kapitalisme “overtolligen” en “onproductieven”.

Wij hebben genoeg van deze ontwikkelingen. Wij zijn baanlozen en flexwerkers. Wij eisen bestaanszekerheid op, goed onderdak en een leefbaar inkomen. We willen met respect worden behandeld. We laten ons niet gek maken door het arbeidsethos dat ons van alle kanten wordt opgedrongen. We zijn het zat om ons suf te solliciteren naar banen die er toch niet zijn, en om met anderen te concurreren in de kapitalistische oorlog van allen tegen allen. Wij willen: hogere lonen en uitkeringen, vrije arbeidskeuze, arbeidsrechten, een einde aan de propaganda van het arbeidsethos, geen dwangarbeid, geen sancties, geen inlichtingenplicht, geen hetze en repressie tegen baanlozen, migranten en anderen aan de onderkant van de samenleving. Niet morgen, maar nu!

Harry Westerink

Download hier de flyer in pdf.


Voorkant van de flyer.
Achterkant van de flyer.

(Overgenomen van doorbraak.eu)

Bijstandsgerechtigden, kom in actie tegen de uitbuiting door Flextensie en meld je klachten!

De Flextensie-crew van links naar rechts: Suzanne de Visser, Guus Budel en Martine van Ommeren.
De Flextensie-crew van links naar rechts: Suzanne de Visser, Guus Budel en Martine van Ommeren.

Met de publicatie van een serie artikelen op deze site is een campagne op gang gekomen tegen Flextensie. Dat bedrijf stelt bijstandsgerechtigden te werk bij andere bedrijven, maar dan zonder regulier loon en arbeidsrechten. De Flextensie-constructie is een nieuwe zogenaamd vrijwillige vorm van dwangarbeid en vormt een booming business over de ruggen van baanlozen. Om de campagne tegen Flextensie te versterken is Doorbraak op zoek naar bijstandsgerechtigden die via de Flextensie-methode werken of dat dreigen te moeten gaan doen.

De Flextensie-constructie deugt van geen kant. Het is van groot belang om daartegen in actie te komen, zowel individueel als collectief. Zoals het ook noodzakelijk is om ons te verzetten tegen alle andere vormen van verplicht onbetaald werken, tegen flexwerk, tegen het rechteloos maken van arbeiders en meer in het algemeen tegen alle maatschappelijke ontwikkelingen die meer bestaansonzekerheid met zich meebrengen. Zonder strijd hebben we geen kans op succes. Zonder strijd hebben we geen kans op behoud en verbetering van de rechten en de positie die de arbeidersbeweging in de negentiende en twintigste eeuw met bloed, zweet en tranen heeft weten af te dwingen. We moeten vechten voor onze belangen, en dat geldt zeker ook voor de baanlozen onder ons. Om voor onze belangen te kunnen opkomen moeten we ons proberen te verenigen. Het is zaak om elkaar te ondersteunen, te stimuleren en te inspireren. Want eendracht maakt macht en samen staan we sterk.

Arbeidscontract

Via de Flextensie-constructie worden de loonkosten gedrukt en de arbeidsrechten verkwanseld. De baanlozen krijgen daarbij een schamele “bonus” van hooguit 2 euro per uur, die door de uitvoerders van de regeling “een stimuleringspremie” wordt genoemd, en “een premie voor arbeidsinschakeling”. Ook worden de reguliere “werkgeverslasten” ontdoken, waardoor de sociale verzekeringskassen dreigen leeg te lopen. Deze uitbuitconstructie tast niet alleen de belangen aan van mensen zonder baan, maar ook van mensen met een baan. Maar daar valt genoeg tegen te doen. Want wie op regelmatige basis werkt in een “gezagsverhouding” ten opzichte van een baas en daarvoor geld ontvangt, zoals Flextensie-werkers doen, kan via een juridische procedure bij de rechter een arbeidscontract afdwingen. Dat blijkt uit onderzoek van de wetenschapster Anja Eleveld. Baanlozen die via de Flextensie-methoden werken, kunnen dus een advocaat in de arm nemen en naar de rechter stappen. Zo kunnen ze afdwingen dat ze de positie krijgen van een reguliere arbeider met een arbeidscontract, cao-voorwaarden en minstens het minimumloon, waardoor ze los kunnen komen van het bijstandsregime met de bijbehorende disciplinering, kleinering en controle.

Het is begrijpelijk dat baanlozen vaak wat huiverig zijn om hun nek uit te steken en in verzet te komen tegen dwangarbeid en de rest van het bijstandsregime. Ze lopen immers het risico van een korting op of verlies van hun uitkering. En ze moeten toch eten en een dak boven hun hoofd hebben. Maar de ervaring leert dat juist bijstandsgerechtigden die zich mondig en strijdbaar opstellen, verslechteringen weten tegen te gaan en verbeteringen weten te bereiken. Dat is uiteraard niet eenvoudig en vereist ook moed, zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen.

Bij Doorbraak en ook bij de Bijstandsbond zijn bijstandsgerechtigden en anderen actief die graag in contact willen komen met Flextensie-baanlozen. Samen kunnen we nagaan welke kansen en wensen er liggen om strijd te leveren tegen de Flextensie-methode. Zoals via het aan de schandpaal nagelen van Flextensie door middel van het publiceren van ervaringsverhalen. En via het voeren van juridische procedures om een regulier arbeidscontract af te dwingen. Ook bijeenkomsten, demonstraties en andere acties behoren tot de mogelijkheden.

Werk jij via de Flextensie-constructie of dreig je dat te moeten gaan doen? Ken je bijstandsgerechtigden die via Flextensie werken of hebben gewerkt? Ken je mensen die zijn bedreigd met sancties of die al een strafkorting op hun uitkering opgelegd hebben gekregen omdat ze hebben geweigerd om zich te laten uitbuiten via de Flextensie-methode? Deel dan die kennis en praktijkervaringen (eventueel anoniem) en mail ons: dwangarbeid@doorbraak.eu.

Harry Westerink

(Overgenomen van doorbraak.eu)

Onderteken de FNV-petitie tegen dwangarbeid, ook als signaal aan de vakbondstop

Logo.
Logo.

Onder het motto “Stop werken zonder loon” is de FNV onlangs een petitie begonnen tegen de steeds meer oprukkende dwangarbeid voor uitkeringsgerechtigden. Onderteken deze petitie, niet alleen uit protest tegen uitbuiting en arbeidsverdringing, maar ook om meer druk uit te oefenen op de top van de vakbeweging. De FNV-top zou namelijk veel meer prioriteit moeten geven aan het ondersteunen van de strijd van baanlozen.

“In Nederland werken steeds meer mensen zonder loon”, aldus de petitie. “Mensen die hun baan verliezen moeten gedwongen datzelfde werk gaan doen, maar dan voor hun uitkering. Onder een hard regime waarbij discriminatie en bedreiging de orde van de dag zijn. Als je er iets van durft te zeggen, volgt er meteen een sanctie: korten of stopzetten van je uitkering. Dit mag niet zo doorgaan! Teken de petitie en help anderen, maar ook jezelf. Want het kan iedereen overkomen!” Inderdaad, iedereen met betaald werk kan zijn baan verliezen en uiteindelijk in de bijstand belanden. En iedereen met een uitkering loopt het risico om verplicht onbetaald werk te moeten doen, zonder loon en zonder arbeidscontract. Dat leidt tot verkwanseling van arbeidsrechten en tot ontduiking van het minimumloon. Gemeenten bieden bazen gratis arbeiders aan, die in de plaats komen van mensen met een betaalde baan. Zo werken gemeenten volop mee aan het vernietigen van bestaande werkgelegenheid en aan het verder verzwakken van de positie van betaalde en onbetaalde arbeiders.

Framing

Het systeem van dwangarbeid betekent een frontale aanval op verworvenheden waar de arbeidersbeweging door de jaren heen met bloed, zweet en tranen voor heeft gestreden. Wie zou verwachten dat de top van de vakbeweging er een halszaak van maakt om deze aanval te pareren en terug te vechten, die komt nogal bedrogen uit. Weliswaar voert de FNV een campagne tegen “werken zonder loon”, maar het opzetten van die campagne is bepaald niet snel en van harte gegaan. Binnen de bond mag het opkomen voor de belangen van baanlozen van oudsher helaas niet rekenen op grote steun. Vooral de bestuurders aan de top maken volstrekt geen prioriteit van het bestrijden van dwangarbeid. Pas na jarenlang trekken en duwen van onderop, door baanlozen en hun belangengroepen, heeft de FNV behoorlijk aarzelend besloten om “werken zonder loon” te gaan problematiseren. Het lijkt er sterk op dat men zich daarbij in bochten heeft zitten wringen om het woord “dwangarbeid” zoveel mogelijk te vermijden, aldus de ervaringen van Theo Hartogs, die nauw bij de FNV-campagne was betrokken en uit onvrede met de vakbondstop inmiddels is opgestapt. Het beestje niet bij de naam noemen heeft tot gevolg gehad dat de FNV nu via de petitie erom “verzoekt” dat “het werken zonder loon wordt gestopt”.

De omschrijving “werken zonder loon” slaat de plank behoorlijk mis. Het gaat er immers niet om dat alle onbetaalde arbeid zou moeten verdwijnen, maar alleen het verplichte onbetaalde werk. De samenleving wordt draaiende gehouden doordat heel veel mensen reproductieve en andere onbetaalde arbeid verrichten, zoals huishoudelijk werk, mantelzorg en opvoeding van kinderen. Dat soort “werken zonder loon” is niet alleen belangrijk, maar ook noodzakelijk voor ons allemaal. Met de slogan “Stop werken zonder loon” wekt de FNV de merkwaardige indruk dat men de vrijwillige onbetaalde arbeid ook weg zou willen hebben. Om die verwarring te voorkomen, zou de vakbond er goed aan doen om voortaan de leuze “Stop gedwongen werken zonder loon” te gaan hanteren. Dat benadrukt het verplichte karakter van de arbeid die baanlozen krijgen opgelegd. Maar het lijkt erop dat men zich binnen de vakbond nogal huiverig toont voor het publiekelijk gebruiken van de strijdterm “dwangarbeid”, een vorm van framing die afkomstig is van baanlozen zelf en die onder meer door Doorbraak is gepopulariseerd. De houding van de FNV ten opzichte van dwangarbeid mag dus best wel wat kritischer. Zo zou de bond zich duidelijker en principiëler moeten uitspreken tegen elke vorm van verplicht onbetaald werk. Want elk uur dwangarbeid is er een teveel. Maar ondanks de eigen campagne tegen “werken zonder loon” lijkt de FNV nog steeds akkoord te gaan met verplicht onbetaald werk voor maximaal drie maanden.

Ruggensteun

Niet alleen buiten de vakbond, maar ook daarbinnen is er nog een lange weg te gaan om de strijd tegen dwangarbeid tot prioriteit te maken en daar ook voldoende middelen en menskracht voor beschikbaar te stellen. Zo zou de FNV bijvoorbeeld stakingskassen kunnen instellen voor dwangarbeiders die op de werkvloer actie willen voeren en daarbij het risico lopen dat ze hun uitkering en dus hun enige inkomen verliezen. Hoe meer mensen de petitie ondertekenen, hoe meer het signaal wordt afgegeven dat dwangarbeid moet verdwijnen en dat de FNV zich daar echt sterk voor moet gaan maken. Massale ondertekening van de petitie levert ook meer ruggensteun op voor de vakbondsleden die zich binnen de bond proberen hard te maken voor intensivering van de strijd tegen dwangarbeid en meer in het algemeen voor een betere behartiging van de belangen van mensen zonder betaald werk.

Harry Westerink

(Overgenomen van doobraak.eu)