Tagarchief: Video

#Video Toespraken tijdens manifestatie baanlozen – en flexwerkersblok, 1 mei 2017

Tekst van de toespraak: Doorbraak: “samen strijden tegen uitbuiting, onderdrukking en uitsluiting”

Tekst van de toespraak: Bond Precaire Woonvormen: “fuck flex!”

Tekst van de toespraak: Vloerwerk: “samen bij de baas op bezoek gaan en een eis stellen”

Tekst van de toespraak: Bijstandsbond: “we moeten maar eens kappen met dwangarbeid”

IMWU: “vechten voor de rechten van arbeidsmigranten”
Gisteren was er een korte manifestatie vooraf aan het blok van baanlozen en flexwerkers tijdens de 1 mei-demonstratie van de FNV in Amsterdam. Naast vijf andere sprekers zou ook Faisol Iskandar, voorzitter van de Indonesian Migrant Workers Union (IMWU), het woord voeren. Zijn toespraak ging helaas niet door, maar gelukkig hebben we hier wel de tekst ervan, uit het Engels vertaald.

De dag van de arbeid is een dag waarop we de collectieve strijd van arbeiders herdenken en laten herleven, een strijd die al tweehonderd jaar voortgaat. Er is veel bereikt, maar er is ook nog veel om voor te vechten.

Namens de Indonesian Migrant Workers Union wil ik jullie allemaal uitnodigen om samen met ons mee te doen in de strijd voor sociale bescherming en voor het behoud van de menselijke waardigheid van alle arbeiders. Iedereen is verschillend, op zijn eigen manier, maar we zouden dit verschil moeten zien als de basis voor sociale verrijking en niet voor discriminatie op grond van religie, gender, etniciteit of door de positie van al dan niet papieren hebben. De strijd voor de bescherming van arbeiders en voor menselijke waardigheid is niet alleen gericht op arbeiders die in fabrieken en kantoren werken, maar ook op arbeiders die in privéhuishoudens werken, in de zorgsector, in de vervoerssector, in het groenonderhoud en in de bouwsector. Ook is er strijd van en voor arbeiders die baanloos zijn geraakt vanwege racisme op de arbeidsmarkt.
Lees verder: IMWU: “vechten voor de rechten van arbeidsmigranten”

Advertenties

Video: veertig jaar Bijstandsbond

De bijstandsbond in Amsterdam bestaat dit jaar 40 jaar. In deze film wordt een geschiedenis geschetst van standvastige inzet, ludieke acties en spraakmakende bijeenkomsten. En dat alles geleid door mensen die zich op vrijwillige basis al die jaren, soms wel 80 uur per week hebben ingezet. Met als een van de hoogtepunten de Europese marsen naar Amsterdam. Toen zich meer dan 50.000 mensen naar Amsterdam bewogen.

40 jaar bijstandsbond from cccdprodukties on Vimeo.

Inspraak in Groningen over de mindfuck van de participatie-ideologie (met video)

flyer
flyer

Vanmiddag gaf Tanja Willems namens Doorbraak en Dwangarbeid Nee Groningen (DANG) een strijdbare inspraak-reactie op een vergadering over het armoedebeleid van de Groningse raadscommissie Werk & Inkomen. Hier haar integrale tekst en onderaan een video-opname.

Hallo, hier ben ik weer. Ik ben Tanja, heb een uitkering en een bewindvoerder en ik ben actief bij Doorbraak en Dwangarbeid Nee Groningen. DANG is een actiegroep voor en door bijstandsgerechtigden en sympathisanten. We verzetten ons tegen dwangarbeid en tegen elke vorm van disciplinering, stigmatisering en criminalisering van baanlozen. Ik sta hier omdat wij samen de stukken over het armoedebeleid hebben gelezen. En we stonden paf!

Armoede heeft kennelijk helemaal niets meer te maken met absurd lage uitkeringen. Nee, armoede is volgens de gemeente een kwestie van beleving! Armoede is een individuele ervaring! En om deze “armoede-beleving” te kunnen meten willen zij met ons praten. Dat gebeurt ook bij de ‘Kansen in Kaart’-gesprekken , waarbij nog meer persoonlijke informatie kan worden los gepeuterd.

Want om armoede te accepteren moeten wij anders gaan denken. En om dat te bereiken moeten wij gaan “participeren”! Want “niet-participeren” is volgens de politiek dé oorzaak van armoede. Wij hebben geen baan. Leven volgens de politiek ineens buiten de maatschappij. Als wij ons nu nuttig en gewillig opstellen, dan nemen wij zelf de oorzaak van armoede weg.

Wij worden gepusht om vrijwillig en onbetaald werk te gaan doen. Bij organisaties, instellingen, arme wijken en straten. Want, zo is de gedachte, als wij “participeren”, dan “verdienen” we een plekje in hun wereld. In die maatschappij die ons uitsluit en uitbuit op basis van kleur en gender. En als we dan mee mogen doen, negeren wij plotsklaps ons gebrek aan kwalitatief voedsel, de bizar stijgende woonlasten en onbetaalbare gezondheidszorg. Dan leggen we ons neer bij armoede en accepteren het bijstandsregime. Zo berusten wij in ons overleven.

Om deze mindfuck te stimuleren, zet de gemeente in op “armoede-verlichtende ondersteuning”. Kapitaalkrachtigen worden aangemoedigd om aan liefdadigheid te doen. Dit ontziet de gemeentelijke kas en geeft beiden goede pr! En zo krijgen armoede-cultiverende personen, organisaties en bedrijven alle ruimte. Van voedselbanken en “kledingzaken” voor absolute minima tot de Stadjerspas. Van “Minima bellen minima” tot festivals als “Voor niets gaat de zon op”. Deze bullshit wordt iedereen door de strot geduwd. Want wij moeten “met zijn allen” met armoede leren leven!

De Participatiewet als “armoedebestrijding”! Het wordt als wonderolie geslikt!

Maar niet door ons!
Wij pikken dit niet!
Wij willen dit niet!
Armoede is illegaal!
Stop de repressie!
Verhoog de uitkeringen!

Dank voor jullie aandacht en tot een volgende keer.

Tanja Willems