1 mei, Amsterdam: blok van baanlozen en flexwerkers tijdens 1 mei-demonstratie van FNV

De flyer (onderaan een grotere versie).

Doorbraak heeft het initiatief genomen om tijdens de 1 mei-demonstratie van de FNV in Amsterdam een blok te gaan vormen van baanlozen en flexwerkers. De 1 mei-viering van de vakbond staat in het teken van “echte banen”. Met een apart blok willen we duidelijk maken dat er ook “echte” baanlozen en flexwerkers zijn die zichzelf organiseren en voor hun belangen strijden. De 1 mei-viering begint om 13:00 uur met verzamelen op het Jonas Daniël Meijerplein, waar het beeld van de Dokwerker staat. Het baanlozen- en flexwerkersblok verzamelt ook op dat plein, op de hoek van de Hortusplantsoenbrug. Om 13:00 uur begint op die plek een programma van en voor baanlozen en flexwerkers. Vanaf 14:00 uur nemen we als blok deel aan de FNV-demonstratie. We roepen alle baanlozen en flexwerkers op om tijdens de 1 mei-viering hun stem te laten horen.

Blok van baanlozen en flexwerkers
tijdens 1 mei-viering
Maandag 1 mei
Vanaf 13:00 uur
Hoek van Hortusplantsoenbrug
en Jonas Daniël Meijerplein
Amsterdam
Facebook-event

Op 1 mei, de internationale dag van de arbeid, vieren we het binnenhalen van de resultaten van de strijd voor een rechtvaardige, gelijkwaardige en solidaire samenleving, zonder racisme, zonder kapitalisme en zonder patriarchaat. Dankzij die strijd werd in Nederland de kinderarbeid afgeschaft, de achturige werkdag ingevoerd en een stelsel van sociale zekerheid opgezet. Met die afgedwongen compromissen hoopten de machthebbers de sociale onvrede te kunnen inkapselen en de arbeidersklasse te kunnen integreren via overleg tussen bazen en vakbondsleiders.

Sinds veertig jaar neemt de baanloosheid enorm toe en blijkt het kapitalisme in een structurele crisis te zijn beland. Om de winsten van de bedrijven voldoende hoog te houden komen neo-liberale ideologen met oplossingen die niet alleen in Nederland, maar overal ter wereld worden toegepast. Vandaag de dag wordt de verzorgingsstaat afgebroken, de repressieve strafstaat opgebouwd, de loonkosten gedrukt, de arbeid geflexibiliseerd, de arbeidsrechten verkwanseld, en de baanlozen gestigmatiseerd. Gratis werken in de vorm van dwangarbeid wordt verplicht gesteld, op straffe van verlies van de uitkering. De machthebbers proberen met een verdeel-en-heerspolitiek de betaald werkenden en de baanlozen tegen elkaar uit te spelen, en ook de witte Nederlanders tegenover de bruine en zwarte Nederlanders. Mensen zonder verblijfsrecht worden maatschappelijk uitgesloten. Parlementair links blijft gevangen zitten in de neo-liberale logica van het managen van voor het kapitalisme “overtolligen” en “onproductieven”.

Wij hebben genoeg van deze ontwikkelingen. Wij zijn baanlozen en flexwerkers. Wij eisen bestaanszekerheid op, goed onderdak en een leefbaar inkomen. We willen met respect worden behandeld. We laten ons niet gek maken door het arbeidsethos dat ons van alle kanten wordt opgedrongen. We zijn het zat om ons suf te solliciteren naar banen die er toch niet zijn, en om met anderen te concurreren in de kapitalistische oorlog van allen tegen allen. Wij willen: hogere lonen en uitkeringen, vrije arbeidskeuze, arbeidsrechten, een einde aan de propaganda van het arbeidsethos, geen dwangarbeid, geen sancties, geen inlichtingenplicht, geen hetze en repressie tegen baanlozen, migranten en anderen aan de onderkant van de samenleving. Niet morgen, maar nu!

Harry Westerink

Download hier de flyer in pdf.


Voorkant van de flyer.
Achterkant van de flyer.

(Overgenomen van doorbraak.eu)

Naar bijstandsgerechtigden wordt door het verkiezingscircus niet geluisterd

Je kunt als baanloze alleen kiezen tussen partijen die jou hard willen aanpakken.

In aanloop naar de Tweede Kamer-verkiezingen zingt in sommige kringen van baanlozen de hoop rond dat er een einde zou kunnen komen aan het repressieve bijstandsregime. Maar wie het rechtse politieke klimaat tot zich door laat dringen en de partijprogramma’s doorleest, weet dat we het van de parlementaire politiek niet moeten hebben.

Want welke partijen beloven dan de disciplinering door dwangarbeid af te schaffen? En welke de verplichte tegenprestatie en vrijwilligerswerk? Of de verplichting tot solliciteren op onbestaande banen? Of de verplichte psychologische testen en gesprekjes waarin ons arbeidsethos en arbeidsvermogen wordt gepeild om zo onze arbeidswaarde en -inzet te kunnen bepalen? Of het rechteloos “werkervaring en werkritme opdoen” door onbetaalde arbeid voor gemeenten en bedrijven? En welke partijen willen de ruimte beperken voor nieuwe uitbuitconstructies waarin baanloze bijstandsgerechtigden rechteloos en voor een habbekrats naar kapitale behoefte worden ingezet en weggezet?

Welke partij wil een einde aan de voortdurende druk tot zelfdisciplinering door het immer dreigende sanctiebeleid: het opleggen van kortingen en boetes bij het niet voldoen aan verplichtingen? Is er een partij die de uitkeringen structureel wil verhogen om de bewust gecreëerde bijstandsarmoede te beëindigen? Welke partij stopt de privacy schendende praktijk waar baanlozen, hun partners, kinderen en ouders aan worden blootgesteld om het beroep op het recht tot bijstand keer op keer te bewijzen? Welke partij verkiest zelfbepaald samenleven boven economische individualisering door de kostendelersnorm?

KiesWerkKompas

Antwoord op deze voor ons essentiële vragen krijgen we in ieder geval niet via het KiesWerkKompas. Die kieswijzer is gemaakt door de “inclusieve arbeidsmarkt promotor” Start Foundation samen met Kieskompas. De organisaties willen “1,7 miljoen mensen in Nederland die niet of nauwelijks meedoen op de arbeidsmarkt” helpen bij “het beoordelen van de partijprogramma’s op het thema werk”. Aan de hand van twintig stellingen over onze sociaaleconomische positie en werk zouden wij kunnen bepalen welke partijen het beste aansluiten bij onze “persoonlijke opvattingen”. Wie het kieskompas invult, verricht overigens meteen onbetaalde arbeid voor de organisaties, want alle informatie die je geeft, wordt gebruikt bij verdere onderzoeken. En zo worden we nog weer eens in kaart gebracht.

Die “sociaaleconomische positie” wordt ons dagelijks ingepeperd door de uitvoerders en handhavers van de Participatiewet, en door politici en opiniemakers in de media. Wij staan volgens hen aan de “onderkant van de samenleving”. Want we zijn baanloos en doen een beroep op de sociale zekerheid. Om onze sociaaleconomische situatie te verbeteren moeten we van hen een baan vinden, uit die armoedige bijstand, en wel zo snel mogelijk. De enig toegestane route om onze bestaanszekerheid iets verbeteren loopt via betaald werk. En om die betaalde banen te vinden, worden we “bijgestaan” door een leger van goedbetaalde ambtenaren en een florerende baanlozenindustrie die ons op allerlei “innovatieve” en legale manieren disciplineert.

De twintig stellingen van het KiesWerkKompas en de programma’s van de politieke partijen geven een aardig beeld van de heersende ideologie rond werk en inkomen. Een ideologie die geen enkele uitweg biedt voor de mensen in precaire posities, en die puur inzet op het klein houden en controleren. Alle partijen, van een beetje links en het extreme midden tot aan extreem-rechts, delen die neo-liberale en racistische ideologie waarin het kapitalistische arbeidsethos leidend is. We worden gedwongen te leven in een hiërarchisch georganiseerde maatschappij waarin de meeste mensen die arbeidsmoraal volledig hebben geïnternaliseerd. Een maatschappij die wordt aangejaagd door de Participatiewet en andere wetgeving. Of dat nu de arbeidsmarkt- en loonpolitiek betreft of de ronduit fascistische migratiepolitiek.

De parlementaire beloften

Maar liefst achtentwintig partijen nemen deel aan de verkiezingen. Enkele partijen daarvan hebben geen of nauwelijks een programma: Niet Stemmers, StemNL, Geen Peil, de Vrije Democratische Partij, Mens en Spirit/Basisinkomen Partij/V-R (Vrede & Recht), JEZUS LEEFT, de Libertarische Partij en de PVV. Hier een overzichtje van de partijen die – in tegenstelling tot het KiesWerkKompas – wel iets zeggen over de tegenprestatie, privacyschendingen, de kostendelersnorm, de hoogte van een bijstandsuitkering en de verdringing van betaald werk door dwangarbeid.

Tegenprestatie: De SP, Piratenpartij, GroenLinks en Artikel 1 willen de verplichte tegenprestatie afschaffen, maar niet alle andere dwangarbeid.

Privacyschendingen: De Piratenpartij wil de “privacy schendende controles op uitkeringsgerechtigden stopzetten”.

Kostendelersnorm: Alleen de PvdD wil de algehele kostendelersnorm schrappen.

Eind vorig jaar stemden SP en 50Plus nog voor afschaffing van de kostendelersnorm voor álle doelgroepen.

Mantelzorgboete: De PvdA wil de mantelzorgboete (kostendelersnorm voor AOW-ers) niet invoeren, de SP wil hem afschaffen, 50Plus wil hem niet en ook GroenLinks vindt dat die boete er niet moet komen, want: “#We waarderen mantelzorg en vrijwilligerswerk als gelijkwaardige vormen van participatie”. Ook de SGP wil dat mantelzorg als maatschappelijke tegenprestatie wordt erkend.

Hoogte van een bijstandsuitkering: De SP wil het minimumloon met tien procent verhogen en de koppeling tussen lonen en uitkeringen behouden waardoor ook de bijstand hoger wordt. 50Plus wil het wettelijke minimumloon elk jaar indexeren en dus ook de daaraan gekoppelde uitkeringen.

Verdringing: De PvdA zegt te “strijden tegen verdringing, uitbuiting en concurrentie op arbeidsvoorwaarden”. De SP-initiatiefwet om verdringing van betaalde arbeid door werken zonder loon te stoppen is al door de Tweede Kamer heen gejast. 50Plus vindt dat de inzet van vrijwilligers niet mag leiden tot verdringing. De Burger Beweging stelt dat het werken zonder arbeidscontract voor de bijstand moet worden afgeschaft om verdringing van reguliere banen te voorkomen.

Een motie van de PVV voor meer repressie werd weggestemd, door hypocriete andere partijen want werk weigeren komt baanlozen hoe dan ook toch al op een sanctie te staan.

En dat was het dan alweer wat betreft de ‘hoopgevende’ beloften van partijen om bijstandsgerechtigden te verlokken tot een stem. Alle partijen, inclusief die uit het rijtje, vernaggelen baanlozen en andere gemarginaliseerde groepen door voorstellen tot nog meer concurrentie op de arbeidsmarkt. Bijvoorbeeld via experimenten met de bijstand. Of via de invoering van een al dan niet onvoorwaardelijk basisinkomen. Of via het aanscherpen van de handhaving, het opvoeren van controle en straf en het ‘fine tunen’ van de Participatiewet. Daarnaast willen ze allemaal blijvend het recht op bijstand en basisinkomen onthouden aan “niet-willers”, migranten en vluchtelingen (zelfs aan tijdelijke statushouders).

Stemsuggestie

Gezien de schrale hoop in het overzichtje is het feitelijk geen vraag of een stemsuggestie enig nut heeft. Parlementariërs blijven stokdoof voor kritieken van mensen aan de onderkant van de samenleving. Er zijn geen electorale winsten te behalen via bijstandsgerechtigden. We zijn nog met te weinig, al nemen we in aantal toe. Onze directe belangen overlappen deels met die van potentiële bondgenoten: de rap groeiende groep flexwerkers (ontslagrecht, belasting op arbeid worden ten faveure van werkgevers aangepast) en ww-ers wier ‘garantie’ op iets meer bestaanszekerheid ook onder spervuur ligt. Ook flexwoners hebben van doen met toenemende onzekerheid. Wellicht zijn we samen bij de volgende verkiezingen wel ‘interessant’ genoeg om rekening mee te houden.

Ondertussen organiseren we ons van onderop en strijden we verder tegen dwangarbeid en voor de volledige afschaffing van de Participatiewet. Want willen we uiteindelijk een samenleving waarin we vrij zijn van kapitalisme, patriarchaat, racisme, en een wereld die vrij is van alle onderdrukking en uitbuiting, dan is de buitenparlementaire weg dé weg.

Puk Pent

(Overgenomen van doorbraak.eu)

Actief gedemotiveerd door de klantmanager

We hebben als bijstandsgerechtigden allemaal een klantmanager. Zij of hij kan ons mailen, bellen en we moeten er op de Sociale Dienst gesprekken mee voeren. Over de uitkering, trajecten, testen, jouw leven en tsja, eigenlijk alles waarover de klantmanager maar wil “praten”. In het kader van ons project “Klantmanager in Kaart” hier de ervaringen van een baanloze vrouw met haar klantmanager Vincent en zijn leidinggevende Gerda van de Goudakker.

Welkom. Ik zal me even voorstellen, mijn naam is Gerda van de Goudakker, leidinggevende, en naast mij zit Vincent, uw klantmanager.

Eens kijken… u vroeg een persoonsgebonden reïntegratiebudget aan… op advies van een onafhankelijke arbeidsadviseur…?

In hoeverre die onafhankelijk genoemd kan worden, daar kunnen we over redetwisten… U vroeg die test toch zelf aan?

Die aanvraag is afgewezen, dat klopt! Maar niet ten onrechte; wij zijn altijd erg zorgvuldig in onze besluiten.

Ja, de ombudsman dacht daar anders over en B&W heeft u schriftelijk excuus aangeboden en u toegezegd dat u ondersteund zal worden in het vinden van werk! Dat is ook precies wat we gaan doen!

Ik laat dat verder aan uw klantmanager Vincent over. Die is goed op de hoogte van het beleid van Sozawe eh… van het gemeente beleid. Tot ziens.

Ja, Vincent, goedemorgen!

Dat de Ombudsman u in het gelijk stelde, wil nog niet zeggen dat ik dan ook maar naar uw pijpen moet dansen! Zo zijn we hier niet getrouwd! Die Ombudsman adviseerde u naar werk te begeleiden en dat is precies wat ik hier doe.

Wij doen hier niet aan persoonlijke reïntegratiebudgetten! Het is hier geen snoepwinkeltje waar ieder maar naar believen kan bestellen!

Bovendien, u heeft uw scholingsbudget allang opgebruikt, zie ik hier. Academie Minerva nog wel! En nog steeds niet uitgestudeerd?

Betaalde U dat zelf, die opleiding? Waarvan dan wel, want daar is in uw uitkering toch echt geen ruimte voor…!

Nou, in ieder geval. Ik heb een leuke participatiebaan voor u gevonden, waar u, na een korte cursus, leert om mooie foldertjes op te maken onder leiding van een docent van Minerva. Bij Foolcolor media , vlakbij u in de buurt. Uw kennis van grafische pakketten komt daar mooi van pas. U doet werkervaring op in uw vakgebied en u krijgt er een cursus “lettertypes en fonts” bij. Helemaal gratis, natuurlijk! Kijk! Zo heeft u er toch weer een opleiding uitgesleept!

Ja, ik weet dat u les hebt gehad van docenten van Academie Minerva en daar uw diploma “grafische vormgeving” behaalde! Maar dat is toch alweer jaren geleden! Dus wie zegt dat wat u op Minerva leerde hetzelfde is als in deze module “graphics and fonts”? Niets verandert er zo snel als de wereld van de informatica. In de uitkering verliest u binnen twee jaar uw vakbekwaamheid! Voor mij bent u nu gewoon ongeschoold!

Hoe bedoelt u, geen baan? Het woord zegt het toch zelf: Par-ti-ci-pa-tie BAAN, dat is toch een baan!

Foolcolor media is voor psychiatrische en voormalige psychiatrische patiënten, inderdaad, en u behoort niet tot die doelgroep. Heeft u soms iets tegen ex-patiënten? Een bijstandsuitkering is ook een soort van beperking, moet u maar denken!

In ieder geval komt uw kennis mooi van pas bij Foolcolor media…

Ja, mijn leidinggevende, mevrouw Van de Goudakker, zegde toe u te ondersteunen naar betaald werk. Maar dat is ook wat ik doe!

Tijdens uw participatiebaan mag u zes maanden lang maximaal 199 euro houden, bovenop uw uitkering. In uw geval, met de uren die u kunt maken, is dat dan… even… globaal… uh… zo’n 85 euro per maand. En dat is mooi betaald, vergeleken bij het loon van bijvoorbeeld een vuilnisman… U mag uw handen dichtknijpen!

Gaat u nog op mijn voorstel in of moet ik noteren dat u niet gemotiveerd bent? U weet dat ik dan op uw uitkering kan korten?

Nee, u moet nu hier tekenen! En u mag geen kopie mee naar huis voor uw advocaat.

Daar gaan we niet aan beginnen! Die advocaat wordt ook al door ons betaald! Ik ga u niet helpen door gratis materiaal mee te geven waarmee u gaat procederen!

Ja, doet u dat rustig! Dan maak ik hier wel een aantekening dat u niet werkelijk gemotiveerd bent om aan het werk te gaan!

Goedemiddag! U hoort nog van mij!

Heb jij ook ‘geweldige’ gesprekken met je klantmanager gehad? Mail jouw ervaringen naar dwangarbeid@doorbraak.eu, dan kunnen we er samen een artikel van maken (vanzelfsprekend geanonimiseerd en met gefingeerde namen).

Sjaak Platzak